Etap kształcenia: szkoła podstawowa, klasy II–V

„Dzień czekolady” to terapeutyczne kino, które w przystępny i piękny sposób opowiada o procesie przechodzenia żałoby, w którym dzieci mogą zrozumieć i odreagować trudne przeżycia dzięki wyobraźni.

We wsparciu psychologicznym najmłodszych ważnymi narzędziami i technikami są zabawa oraz symbolika fantazji, które pomagają rozmawiać o trudnych sytuacjach oraz wytłumaczyć bolesne doświadczenia i emocje z nimi związane. Dzięki wyobraźni można rozładować napięcie i uzewnętrznić uczucia takie jak smutek, złość i lęk. Właśnie w bajkowej krainie dzieci czują się bezpiecznie i łatwiej jest im zrozumieć i uporządkować przeżycia, gdy mogą w sposób symboliczny je przedstawić, puszczając wodze fantazji i oddając się zabawie. Film jest więc analogią procesu terapeutycznego, uświadamiając nam, że wyobraźnia pozwala odzyskać poczucie bezpieczeństwa i szczęście. W baśniowej krainie dzieci odnajdują wskazówki pomagające uporać się z emocjami, ponieważ rodzice nie potrafią ich wesprzeć i z nimi rozmawiać. Gdy dwoje małych bohaterów filmu ucieka w świat fantazji i tam szuka odpowiedzi na ważne pytania, rodzice skupiają się na zachowaniach, które przysparzają im kłopotów. Zamiast porozmawiać i dodać otuchy w przeżywaniu żałoby dorośli wymagają posłuszeństwa. Tak się dzieje, ponieważ sami nie potrafią poradzić sobie z tęsknotą, lękiem i żałobą po stracie bliskiej osoby. Podobnie jest na co dzień w naszych domach, gdy nie widzimy, lub nie chcemy widzieć, potrzeb naszych dzieci, gdy unikamy ważnych rozmów i wspierania najbliższych w przeżywaniu emocji, gdy nie radząc sobie z własnym cierpieniem, odsuwamy się od bliskich i pogrążamy w smutku. Osamotnione dzieci szukają pomocy w fantazjach i często ta ucieczka w bajkowy świat przeraża dorosłych.

Temat: Znajdź zagubioną piosenkę

Etap kształcenia: szkoła podstawowa, klasy IV–VI (ewentualnie III–VI, ale przy wyborze należy wziąć pod uwagę, że film zawiera sceny mogące wystraszyć bardziej wrażliwe dzieci z klasy III)

Przedmiot: wiedza o kulturze, język polski, muzyka, lekcja wychowawcza

Cele według podstawy programowej:

  • wspomaganie dziecka w rozwoju intelektualnym, emocjonalnym, społecznym, etycznym;
  • rozwijanie umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania;
  • budowanie poczucia sprawczości, samodzielności i kompetencji uczniów;
  • rozbudzanie ciekawości poznawczej uczniów oraz motywacji do nauki;
  • rozwój poczucia przynależności do rodziny (w tym rodziny nietradycyjnej), troski i lojalności wobec najbliższych;
  • rozwój świadomości dziedzictwa kulturowego;
  • kształcenie estetyczne – poszerzanie wiedzy uczniów na temat historii sztuki, rozwój twórczości;
  • rozwój kompetencji rozwiązywania problemów;
  • zachęcanie do zorganizowanego i świadomego samokształcenia opartego na umiejętności przygotowania własnego warsztatu pracy.

 

Temat: Być odpowiedzialnym podróżnikiem, odpowiedzialną podróżniczką

klasy I–III

Podstawa programowa

Cele warsztatu są zgodne z następującymi celami kształcenia ogólnego
w szkole podstawowej:

  • formowanie u uczniów poczucia godności własnej osoby i szacunku dla
    godności innych osób,
  • rozwijanie umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania,
  • wszechstronny rozwój osobowy ucznia przez pogłębianie wiedzy oraz zaspokajanie i rozbudzanie jego naturalnej ciekawości poznawczej,
  • kształtowanie postawy otwartej wobec świata i innych ludzi, aktywności w życiu społecznym oraz odpowiedzialności za zbiorowość,
  • ukierunkowanie ucznia ku wartościom.

Temat: Kto jest pępkiem świata?

klasy I–III

Podstawa programowa

  • kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie,
  • myślenie naukowe – umiejętność formułowania wniosków opartych na obserwacjach dotyczących przyrody i społeczeństwa,
  • umiejętność posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, w tym także w celu wyszukiwania danych i korzystania z nich,
  • umiejętność uczenia się jako sposób zaspokajania naturalnej ciekawości świata, odkrywania swoich zainteresowań i przygotowania do dalszej edukacji,
  • umiejętność pracy zespołowej.

Biuro Badań Historycznych Instytutu Pamięci Narodowej z całym przekonaniem rekomenduje film „Dywizjon 303. Historia prawdziwa" do wykorzystania w procesie dydaktycznym w klasach 7-8 szkoły podstawowej, a także w szkołach średnich na poziomie licealnym, na lekcjach języka polskiego, historii i wiedzy o społeczeństwie.
– dr Władysław Bułhak, Główny specjalista w BBH

Scenariusze lekcji zostały przygotowane z myślą o nauczycielach, którzy chcieliby pogłębić zagadnienia poruszone w filmie. Zajęcia można rozplanować na dowolną liczbę godzin lekcyjnych. Zależy to od specyfiki grupy, jej potrzeb i zaangażowania. Prowadzący może dowolnie wykorzystywać i dostosowywać poszczególne obszary zajęć.

Osobą prowadzącą może być nauczyciel (wychowawca), pedagog lub psycholog szkolny.

Zajęcia wychowawczo integracyjne dla nastolatków przeznaczone dla uczniów klasy VI szkoły podstawowej oraz klas I i II gimnazjum.

Celem lekcji jest integracja zespołu klasowego poprzez lepsze poznanie się osób, które w klasie nie mają ze sobą dobrego kontaktu, ponieważ nie znają się bliżej. Wspólne przedyskutowanie zawiłości procesu dojrzewania na przykładzie postaci Łukasza Borskiego – głównego bohatera filmu i książki. Autorefleksja nastolatków nad ich osobistym procesem dojrzewania.

Celem lekcji jest pogłębienie integracji zespołu klasowego i zbliżenie dzieci, poprzez rozmawianie o emocjach i opisywanie własnych stanów emocjonalnych. Budowanie w klasie atmosfery szczerości i szacunku dla emocji, uczuć, nastrojów innych. Uczenie umiejętności wyrażania swoich emocji i rozmawiania o nich z rówieśnikami i z dorosłymi. Analiza własnych lęków oraz próba konfrontacji z nimi w celu lepszego radzenia sobie w ich przezwyciężaniu..

Celem lekcji jest budowanie przekonania, że do dobrej współpracy nie jest konieczna praca z osobami najbliższymi (zaprzyjaźnionymi) z klasy, poprzez doświadczenie kontaktu i pracy z osobami mniej znanymi z grupy. Pobudzenie do refleksji i weryfikacja przekonań na temat sympatii, przyjaźni, integracji, współpracy.

Celem warsztatów jest przybliżenie uczniom tematu sprawiedliwości. Temat ten omawiamy proponując uczniom czynny udział w lekcji poprzez udział w zainscenizowanej scenie zaczerpniętej z filmu.

  • SądScenariusz lekcji

Celem warsztatów jest uwrażliwienie uczniów na kwestię wiary w autentyczną obecność diabła w świecie. Zło nie jest jakąś fikcją, nie jest tendencją ludzkiego charakteru – jest wynikiem działania diabła, a to, że mamy XXI wiek nie zmienia podstawowych prawd wiary.

Celem lekcji jest przekazanie uczniom podstawowych wiadomości o tetrarsze Galilei, Herodzie Antypasie. W oparciu o film uczniowie poznają jego historię, zakres jego obowiązków i kompetencji. W czasie zajęć uczą się odróżniać to, co jest literacką fikcją od tego, co jest prawdą historyczną.

Celem warsztatów jest uświadomienie uczniom, że cuda, które są dziełem Boga, zawsze mają swój cel. I chodzi tu wcale o sensację, o sławę, o zainteresowanie mediów. Wręcz przeciwnie, przecież sam Pan Jezus nieraz prosił, aby Ci, którzy doświadczyli cudu, nie mówili o tym głośno, ale aby złożyli dziękczynną ofiarę i dali świadectwo Bożej miłości (por. Łk 5, 12 – 14). 

Celem warsztatów jest uświadomienie uczniom, że wciąż spotykamy się z jakąś władzą. Sami też w jakimś zakresie sprawujemy władzę. Warsztaty stawiają pytanie, czy sprawującemu władzę wszystko wolno?.